Albüm

	Mehmet Erenköy’de babasının babası Mehmet Ali Paşanın köşkünde doğdu. Fotoğrafta ablası Suzan’la dedesinin kucağındalar. Kaşlar çatık. Solda üvey babaannesi Refika Hanım, sağda annesi Piraye.		Yaşamın başında nedense hep böyle asık suratlıydı. Solda ablası Suzan, ortada amcasının kızı Vildan.
	Doğduğunda babası Vedat Örfi Bengü Paris’teydi. Mehmet onu ilk olarak beş yaşındayken gördü. Annesiyle barışmaya gelmiş bu tanımadığı adamın kucağına gitmeyi kesinlikle kabul etmedi.		Piraye kendisini iki çocukla babasının köşkünde bırakıp Paris’e zengin olmaya giden, oradan Mısır’a geçen kocasını dört yıla yakın bir süre bekledikten sonra, Kadıköy’e, annesinin evine döndü. Suzan’ı dedesine bırakmış, Mehmet’i yanına almıştı. Yeni arkadaş olduğu Samiye ile Fenerbahçe kayalıklarındalar. Mehmet üç yaşını dolduralı dört ay olmuş.
	Piraye’nin Ismayıl Hakkı Baltacıoğlu ile evli olan Saime Teyzesi Çamlıca’da Altunizade köşkünde oturuyordu. Bahçelerde oynamaya alışık Mehmet’i arada bir oraya gece yatısına götürürlerdi. Soldan sağa, büyük oğul Altan, Saime Teyze, Ismayıl Hakkı Baltacıoğlu, Melek Dayı, önde küçük oğul Tuna, Selma Teyzesinin kucağında Mehmet.		Sakın gülümsemesi için üstüne gitmeyin. Tersine ağlamaya başlar.
	Sabiha Sertel’in anaokulunda yıl sonu müsameresi. En arkadaki toparlak yüz Mehmet’in. Üstte soldan ikinci Fatoş, sağdan ikinci Metin, Nâzım’ın baba bir ikiz kardeşleri.		Artık Mithat Paşa Köşkündeyiz. Yeniden geniş bahçeler, çocuklara özgürlük. Soldan sağa, Metin, Nail, Suzan, Mehmet, Adnan Ağabey, arkada Nâzım, ayakta Piraye.
	Mithat Paşa köşkü küçük bir çiftlik gibi. Fahamet Teyzesiyle tavuklara, ördeklere yem verirlerken.		Masa tenisi ile bisiklet ilkokuldan bile önce başlayan etkinlikler.
	Kedisi, tavşanı, horozları da var, ama köpek sevgisi hepsine baskın.		Önde hiç unutamadığı Neptün, arkada Fahamet Teyzesinin Miki’si.
			İleri>>